Warunki udzielania pomocy we wspólnocie Anioła Betesdy / Stowarzyszeniu „Ocalić rodzinę”
Zwracając się o pomoc do naszej stowarzyszenia/wspólnoty zakładamy, że jesteś świadomy celu, dla którego się tu znalazłeś: chcesz poprawić swoją sytuację życiową, potrzebujesz poznać i uświadomić sobie, w jakim położeniu życia się znajdujesz. Najpierw wymagaj systematyczności i odpowiedzialności od siebie – jeżeli chcesz się „wyleczyć a nie leczyć.” My ze swojej strony nie pouczamy, nie krytykujemy, nie osądzamy i nie mówimy, jaki jesteś. Identyfikujemy źródło trudności i nadajemy kierunek myślenia i działania. Przez pierwszy miesiąc będziesz wypytywany o decyzję, którą podjąłeś. Po każdym kontakcie wyrazisz słowami, czy potrzebujesz pomocy.  Podejmujesz decyzję- podejmujesz pracę nad sobą. Albo w to wchodzisz, albo nie. Na początku przejdziesz cykl rozmów kwalifikujących Ciebie do dalszej pomocy. Z pewnością otrzymasz bezinteresownie podaną informację,  na temat tego, co posiadasz. Jeżeli uznasz, że nie wyrażasz zgody na to, co zostaje Tobie podane, kłócisz się z tym, buntujesz się, daj sobie czas, aż podejmiesz decyzję o współpracy. Rozumiemy, że może się to komuś nie podobać. Jesteśmy jednak świadomi, w jaki sposób pomagamy.

1. Zgłoś się do nas i napisz o sobie – w zgłoszeniowym mailu na adres wspólnoty lub stowarzyszenia. Zgłoszenie pisemne jest niezbędne, byśmy mogli uzgodnić wstępny etap – konsultację (1-3 rozmowy telefoniczne, niewykluczone spotkanie w siedzibie stowarzyszenia), celem omówienia zaistniałych trudności życiowych i nadania kierunku.
2. Zapoznaj się z podcastem Marianny Gierszewskiej i tekstem o sabotowaniu terapii.
3. Na podstawie tego materiału omów wnioski o sabotowaniu terapii, zwłaszcza istnienie tzw. „zysków wtórnych” – czyli możliwych korzyści z obecnej sytuacji, Twojej intencji, z jaką przychodzisz, uporu czy buntu. Wymagamy zaistniałych faktów z życia a nie sugestii.
4. Kolejny krok to decyzja o podjęciu terapii – kilkakrotnie zostaniesz pytany o taką decyzję.
5. Gdy podejmiesz decyzję, wyrażasz zgodę na regulamin. Zgoda przyjmowana jest przez zarząd.
6. Przydzielona Ci zostanie „osoba prowadząca”, z którą od poniedziałku do piątku będziesz się kontaktować telefonicznie. Opiekun ten decyduje o dodatkowym kontakcie w pozostałe dni tygodnia – zależy to od sytuacji, stanu psycho – somatycznego lub duchowego osoby prowadzonej. „Osoba prowadząca” może odesłać Ciebie do innego terapeuty – specjalisty od danego problemu, celem konsultacji.
7. Wyznaczony opiekun będzie wyznaczać Ci zadania, które pomagają. Dotrzymuj terminów wykonania zadań. To bardzo ważne.
8. Rozmawiaj szczerze z opiekunem. Zdawaj relacje z trudności i postępów. Jeśli coś zataisz, wprowadzisz w błąd, stowarzyszenie/ wspólnota nie będzie mogła Ci pomóc.
9. „Osoba prowadząca” zdaje relacje z postępów (bez szczegółów) – zarządowi stowarzyszenia/wspólnoty lub innej osobie wyznaczonej przez zarząd.
10. W procesie będą do korzystania konferencje, publikacje, książki, filmy i audiobooki. Na tym etapie skup się tylko na materiałach, które są wskazane przez Twoją „osobę prowadzącą”, by się nie zagubić w rozeznawaniu Twojej sytuacji.
11. Zadania dotyczą przyjęcia przez Ciebie określonego stanowiska lub postaw w relacjach – ale to Ty decydujesz czy tak postąpisz. Zadanie będzie skuteczne, gdy masz przekonanie co do słuszności takiego postępowania. Dotąd zadawaj pytania, aż będziesz mieć pewność, dlaczego podejmujesz taką decyzję. Wykonanie zadania z intencją, bo ktoś „kazał” jest sabotowaniem terapii.
12. Jeśli dzwonisz, to już z góry zakładamy, „że rozmawiamy z osobą dorosłą, a nie pełnoletnią” i wiesz, dlaczego dzwonisz – czy potrzebujesz pomocy, czy usprawiedliwienia. Jeżeli w ciągu trzech miesięcy nie nastąpi poprawa myślenia, jakości życia, współpraca zostaje zawieszona do czasu, gdy rozpoznasz, dlaczego nie ma postępu. Przyjrzyj się temu dokładnie: gdzie szukasz wymówek, usprawiedliwień, gdzie dorabiasz do siebie okoliczności, czym sobie „wyłagadzasz”, być może spłycasz zadania i zalecenia, uznając, że coś jest nieważne. Wróć ponownie do podcastu o sabotowaniu terapii, przeczytaj tekst poświęcony temu zagadnieniu i ustal cel kontaktu z nami. Jeżeli zrozumiesz cel naszej pomocy i masz gotowość do współpracy, napisz maila.

Nieuzasadnione jest podważanie naszych kompetencji. Nie ma przymusu korzystania z pomocy w naszej wspólnocie/stowarzyszeniu. Nie potrzebujesz nas sprawdzać. To, co proponujemy, zostało zweryfikowane. Jakich informacji potrzebujesz, żeby się przekonać, że Tobie pomożemy, że jesteśmy osobami kompetentnymi, żeby udzielić Tobie pomocy? A może Twoje myślenie jest takie, że żeby być dobrym lekarzem – chirurgiem trzeba samemu mieć złamaną lub obciętą nogę, bo inaczej jest się niekompetentnym?

Nasze widzenie się nie jest warunkiem koniecznym współpracy. Nie wymuszaj spotkania.

Oddzielamy życie prywatne od udzielanej pomocy. Nie nawiązujemy więzi prywatnej w czasie pomagania. Mamy zasadę, że osoba zgłaszająca się nie wypytuje o życie prywatne osoby prowadzącej.

Reguły na tę chwilę są niepodważalne.

Stowarzyszenie „Ocalić rodzinę”/Wspólnota Anioła Betesdy